چون آفتاب عشق برآید، تو بنگری

از نور جام روشن گیتی نمای دل

بیگانه را به خلوت ما در میاورید

تا نشنوند واقعه آشنای دل

جانها چو ذره رقص کنان در هوای دل

بگذر به شهر عشق، که بینی هزار جان

دل دل کنان ز هر سر کویی که: وای دل!