دل دل کنان ز هر سر کویی که: وای دل!

چون آفتاب عشق برآید، تو بنگری

جانها چو ذره رقص کنان در هوای دل

بگذر به شهر عشق، که بینی هزار جان

پیوند دل بدید کسی، کش بریده اند

بر قد جان به دست محبت قبای دل

از رای دل گذار نباشد، بهیچ روی