ز علم خویشتنم نکته ای در آموزان

دلم ز پنجه شهوت برون کشی تو سلیم

مرا به خویشتن و عقل خویش باز مهل

که عاجزست ز درمان درد خویش سقیم

خلاف علم خلافی، که کرده ام تعلیم

ببخش، اگر گنهی کرده ام، که نیست عجب

گنه ز بنده نادان و مغفرت ز حکیم