ز لطف خویش به خاکم همی فرست نسیم

تو خود عظیمی، اگر گویم، ارنه، لیکن من

به نام پاک تو خود را همی کنم تعظیم

نه سیم خواهم ونی زر، ولی چو خاک شوم

در آن زمان که به حال شکستگان نگری

به اوحدی نظری برکن، ای کریم و رحیم