بر لوح جهان نقشی چون نیست به کام من

هرجور که ممکن شد بر صید حرم رفته

راهی نه ز پیش و پس، در شهر چنین بی کس

من خفته و همراهان با طبل و علم رفته

من نیز نهادم سر، بر خط قلم رفته

از گفته و کرد من وز محنت و درد من

شد چهره زرد من در نیل و بقم رفته