در هر طرفی از وی صد نامه غم رفته؟

آن سر نشود هرگز لایق به کله داری

کو همچو قبا باشد دربند شکم رفته

با اوحدی ارشادی می بود، کجا گشتی

بگذاشت به مسکینی، با آنکه تو می بینی

ذکرش به عرب ظاهر، نامش به عجم رفته