بنگر که: کیستی تو و مال که می بری؟

ای رنج ناکشیده، که میراث می خوری

او جمع کرد و چون به نمی خورد ازو بماند

دریاب کز تو باز نماند چو بگذری

مردم به دستگاه توانگر نمی شود