ای خواجه، ملک را که به دست تو داده اند

کان نیستی که به ز خدا بنده پروری

گر مقبلیست گنج سعادت از آن اوست

ور مدبرست، رنج زیادت چه می بری؟

قانون بد منه، که به کلی تو می خوری

بی عدل ملک دیر نماند، نگاه دار

مال رعیت از ستم و جور لشکری