گرد هوی مگرد، که گردد وبال تو

قانون بد منه، که به کلی تو می خوری

بی عدل ملک دیر نماند، نگاه دار

مال رعیت از ستم و جور لشکری

گر خود به بال جعفر طیار می پری

دریای فتنه این هوس و آرزوی تست

در موج او مرو، چو ندانی شناوری