بوذر وکیل خرج تو، سلمان رسیل درج تو

دربسته صد معدی کرب، پیشت میان چاکری

کفر از کفت شد کاسته، دین از تو شد آراسته

از زیر دستت خاسته، صد چون جنید و چون سری

گردون چه داند ارج تو؟ تو آفتاب خاوری

بر پایه علم تو کس، زین ها ندارد دسترس

مهدی تو خواهی بود و بس، گر مهد این پیغمبری