ای مکیان را پیش صف، وی شحنه نجد و نجف

کشف حقیقت حال تو، سیر طریقت بر سری

پیش از کسان بودت کسی، بعد از نبی بودی بسی

پیشی تو، هرچند از پسی، ای نامدار گوهری

هستی خلافت را خلف، از مایه نیک اختری

گر با تو کین ورزد خسی، نامش نمی ماند بسی

وآنجا که گم گردد کسی، علم تو داند رهبری