اندر بیابانش مهل، غلتان میان خون و گل

در عهد و پیوند توام، با داغ و طوق قنبری

پر شد دل از بوی گلت، زان اوحدی شد بلبلت

ای خاک نعل دلدلت، بر فرق چرخ چنبری

جامی فرو ریزش به دل، ز آن بادهای کوثری