بر خاک نازنینی کردم گذر به زاری

گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاری

نزدیک او چو رفتم، خاکش به دیده رفتم

دیگر ز سر گرفتم آیین سوکواری

گفتم که : ای گذشته، ما را به غصه هشته