نزدیک او چو رفتم، خاکش به دیده رفتم

گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاری

بر خاک نازنینی کردم گذر به زاری

دیگر ز سر گرفتم آیین سوکواری

گفتم که : ای گذشته، ما را به غصه هشته

آه! از کجات پرسم: چونی و در چه کاری؟