روحش به راز با من، می گفت باز با من:

آه! از کجات پرسم: چونی و در چه کاری؟

حالم تباه کردی، حال تو چیست گویی؟

روزم سیاه کردی، شب چون همی گذاری؟

کای در وصال و هجران حق تو حق یاری

از آه سینه تو خبر همیشه دارم

از آب دیده اکنون پیش آر، تا چه داری؟