دست و زبان خود را از خلق بازداری

ای روزه دار، اگر تو یک ریزه راز داری

با ساز و برگ بودی سالی، سزد کزین پس

یک ماه خویشتن را بی برگ و ساز داری

آخر چه سود کشتن تن را به زور؟ چون تو