شامش رضا بجویی، صبحش نیاز داری

با ساز و برگ بودی سالی، سزد کزین پس

یک ماه خویشتن را بی برگ و ساز داری

آخر چه سود کشتن تن را به زور؟ چون تو

آنست سر روزه: کز هر بدی ببندی

گوشی که برگشودی، چشمی که باز داری

در آسمان معنی، چون مهر، برفروزی