خواهی که او شوی تو، جدا گرد از منی

هرگز به جان فرا نرسی بی فروتنی

زنهار ! قصد کندن بیخ کسان مکن

زیرا که بیخ خویشتنست آنکه می کنی

نیکی کن، ای پسر تو، که نیکی به روزگار