نیکی کن، ای پسر تو، که نیکی به روزگار

خواهی که او شوی تو، جدا گرد از منی

زنهار ! قصد کندن بیخ کسان مکن

زیرا که بیخ خویشتنست آنکه می کنی

سوی تو بازگردد، اگر در چه افگنی

دل در جهان مبند، که بی جرعه های زهر

کس شربتی نمی خورد، از دست او، هنی