دل در جهان مبند، که بی جرعه های زهر

زیرا که بیخ خویشتنست آنکه می کنی

نیکی کن، ای پسر تو، که نیکی به روزگار

سوی تو بازگردد، اگر در چه افگنی

کس شربتی نمی خورد، از دست او، هنی

امروز کار کن که جوانی و زورمند

فردا کجا توان؟ که شوی پیر و منحنی