ای سنگدل، چه سیم؟ که دربند آهنی

جز با دل شکسته ترا کار زار نیست

خود را نگاه دار، که بر قلب می زنی

کردی کلاه کژ، که : کمر بسته ام به سیم

گر نیک بنگری،همه زندان روح تست

چون کرم پیله، بر تن خود هرچه می تنی

گر مرهم تو بر دل مردم بمنتست