مشکل بزاید از تو بسی خیر، از آنکه تو

چون کرم پیله، بر تن خود هرچه می تنی

گر مرهم تو بر دل مردم بمنتست

بردار مرهمت، که نمک می پراگنی

چون مادر زمانه ز نیکی سترونی

از پند گفتن تو چه فرقست تا به نیش؟

از بهر آنکه تیز ترا ز فرق سوزنی