جهد آن کن تا: مگر نامت بماند جاودانی

هرکه در دنیا به رنج آمد، ز بهر راحت تن

زندگانی می دهد بر باد بهر زندگانی

جاودان کس را نشان باقی نخواهد ماند هرگز

لذت حلوای ایمان کی فرو آید به حلقت؟

چون ترا دراعه شش تویست و پیراهن دوگانی

دیگران را چون به راه آری؟ که خود را یاوه کردی