کار خود یکسو نه، ار دربند کار دیگرانی

دیگران را چون به راه آری؟ که خود را یاوه کردی

هرکه را شب خواب میگیرد چه داند پاسبانی؟

یا مراد خویش باید جست، یا کام رفیقان

سالها بوسیده اند از صدق خاک آستانها

آن کشان امروز می بینم که خاک آستانی

مرد را گفت و قدم باید، تو خود یکباره گفتی