شاید ار امیدواری را به امیدی رسانی

کردگارا، روز عمر خویشتن بر باد دادم

گاه احسانست و وقت لطف و روز مهربانی

در دو عالم نیست مقصودی مرا، جز دیدن تو

گر نکوکاران رخ چون ارغوان آرند پیشت

من نمی آرم بغیر از اشکهای ارغوانی

شورش بسیار کردم، زانکه وقت عرض نامه