گرچه جان در پای یاران کرده ام، از راه صورت

بر تو آمرزیدن بسیار می بردم گمانی

آب دریای معاصی تا رکابم بود، دایم

چون ز بی آبی همی با باد کردم هم عنانی

کس نکرد آهنگ جانم، غیر از آن یاران جانی

آتش دوزخ به آب چشم من کمتر نشیند

کز چنین آبی نیاید قوت آتش نشانی