به قول اوحدی ار ذره ای برآری سر

نه محکمست عمارت، که پیش آب کنی

ز سر جوان نتوانی شد، ار چه در پیری

ز مشک سوده سر خویش را خضاب کنی

ز روشنی رخ خود را چو آفتاب کنی