ز ذره ذره گیتی زمان زمان شنوی

اگر حقایق معنی به گوش جان شنوی

حدیث بی لب و گفتار بی زبان شنوی

دلت جگر بگرفتست، ورنه راز سپهر

ز ناقلان زمین پند گوش کن، باری

چو آن حضور نداری کز آسمان شنوی

چو پای بسته این قبه گشته ای، ناچار