چو غول نام دلیلی برد، روا نبود

سخن بزرگ بود کان ز خرده دان شنوی

میان بره و گرگ آنزمان بدانی فرق

که کارنامه این گله از شبان شنوی

که ریش برکنی، ای خواجه و روان شنوی

تو خود به باغ رو و گوش کن که: سرد بود

اگر فضیلت بلبل ز باغبان شنوی