چو دربندی دری بر خلق بگشایی در دیگر

میان تا روز می بندد شب تیره به لالایی

کجا غایب شود غیبی ز علم دوربین تو؟

که هم برغیب علامی و هم بر عیب دانایی

فرو بستن ترا زیبد که در بندی و بگشایی

ز پا افتدگانت را نگفتی: دست میگیرم؟

ز پا افتاده ام اینک چه میگویی؟ چه فرمایی؟