بانگ برآورد که: جان دیده ام

عشق خروشی، که عیان دیده ام

سینه به جوشی، که زیان دیده ام

دل چو ز ناگه به وصالش رسید

گاه رخش را ز درون جهان

گاه ز بیرون جهان دیده ام

آنچه مرا طاقت و اندازه بود