از دل من شاخ امیدی برست

تن به میان آمد و جانش بخست

در سرم انداخت نشاط «بلی»

می، که به من داد ز جام الست

جان من از داغ جدایی برست

گفتمش : از دست تو بیچاره ام

گفت که: بی چاره نیایم به دست