کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 111

او شکر افشان ودلم شکر گوی:

چهرهٔ اوحدیشاعر
قالبترجیع‌بند

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 108

    گفت : گرت جان به لب آید ملنگ

    #
  2. 109

    دست در آغوش من آورد عور

    #
  3. 110

    آنکه همی داشت ز من عار و ننگ

    #
  4. 111

    او شکر افشان ودلم شکر گوی:

    انتخاب‌شده
  5. 112

    کانچه همی خواستم آمد به چنگ

    #
  6. 113

    صبح چو از خواب درآمد سرم

    #
  7. 114

    دست خودم بود در آغوش تنگ

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 111 از «شماره ۱ - له ایضا - (کانچه دل اندر طلبش می شتافت - در پس این پرده نهان بود، یافت)» است.