نشنود از پرده کس آواز من

در فلک انداخت غریو و غرنگ :

کانچه دل اندر طلبش می شتافت

در پس این پرده نهان بود، یافت

تا نکند راست لبش ساز من

من نه به خود گفتم، از آنست عقل

بیخود و حیران شده در راز من