سپاهی ز ترکان بگرد اندرش

پدرت از جهان تیره دارد روان

به کوه اندرست این زمان با سران

دو دیده پر از آب و لب ناچران

همانا نبینی سر و افسرش

نیاید پسند جهان آفرین

که تو دل بپیچی ز مهر و ز دین