بر ببرش راه و بگو این سخن

اوحدی، این تلخ نشستن ز چیست

شور به شیرین سخنان در فگن

پنج حواست چو یکی بین شدند

کانچه دل اندر طلبش می شتافت

در پس این پرده نهان بود، یافت