تا برون آید آن بهار از دی

گر در آن کوچه باریابی تو

کی از آن کوچه باز گردی، کی؟

بگذر از اختلاف امشب و دی

چو بالا رسی، ز لا تا تو

ندری نامه «الیک» و «الی»

تا تو باشی و او، جدا باشد