در دلم آتشست و در چشم آب

گرت افتد گذر به عالم هوش

آن شناسد حدیث این دل مست

که ازین باده کرده باشد نوش

جای آن باشد ار برآرم جوش

اوحدی بازگشت گوشه نشین

اگرم فتنه ای نگیرد گوش