که کدامست شیر و زبده کجاست؟

یار با ماست وین سخن ز نهفت

من برون می برم چو موی ز ماست

نیست بی زبده شیر، اشارت کن

آسمان و زمین گرفت این نور

باز بینید کین چه نشو و نماست؟

اوحدی وار می زنم در دوست