تا نگویی: بلاش می بینم

آنکه عمری بگشتم از پی او

با خود اندر سراش می بینم

روز و شب در بلاش می سوزم

این که وقتی بنالم از غم او

نه که از خود جداش می بینم

بینشم بی خدا کجا باشد؟