تو تویی و تو از میان برگیر

همه او را شویم و خود همه اوست

آنکه او را در آب می جویی

همچو آیینه با تو رو در روست

کز تویی تو رشته تو دو توست

گر شود کوزه کوزه گر،نه شگفت

که بسی کاسه سوده گشت و سبوست