الفش را چو واو کردی هوست

همه از یک درخت رست این چوب

که گهی صولجان و گاهی گوست

«ها» که اسم اشارتست از اصل

انقلابی ضرورتست این جا

تا تو این مغز بر کشی از پوست

منشین تشنه، اوحدی که ترا