دل ز دنیا و آخرت برگیر

رخ مپیچان ز تیر آن ترکش

نوشدارو، که: غیر دوست دهد

زهر باشد، به خاک ریز و مچش

به چنین جوع روزه گیر و عطش

رخ به وحدت نهاده ای، بردار

از میان اختلاف روم و حبش