آنکه آبم ببرد و خونم خورد

اشک من سرخ کرد و رویم زرد

با من آن بی وفا ببین که چه کرد؟

همچو خون در رگست و رگ در تن

عشق آن دوست چون برآرد دست

سر ز پا، پا ز سر نداند مرد

همه را کشت، تا نماند غیر