همه را کشت، تا نماند غیر

آنکه آبم ببرد و خونم خورد

عشق آن دوست چون برآرد دست

سر ز پا، پا ز سر نداند مرد

کشته را سوخت، تا بماند فرد

می کشد تیغ و نیست پای گریز

می کشد زار و نیست جای نبرد