از خیال حجر اسود و بوسیدن او

گر یک آهنگ درین پرده شود راست مرا

سرم از دایره صبر برون خواهد شد

شاید ار بگسلم این بند که در پاست مرا

آب زمزم همه در عین سویداست مرا

دل من روشن از آنست که از روزن فکر

ریگ آن بادیه در دیده بیناست مرا