آب و نان و شتر و راحله تشویش دلست

تکیه بر گریه این دیده تر باید کرد

گرد ریگی که از آن زیر قدمها ریزد

سرمه وارش همه در دیده سر باید کرد

خورد آن مرحله از خون جگر باید کرد

روی چون در سفر کعبه کنند اهل سلوک

از خود و هستی خود جمله سفر باید کرد