همان جامه پهلوانی بخواست

چو آمد به در پس گو نامدار

رخش بود همچون گل اندر بهار

یکی جوشن خسروانی بخواست

بفرمود کان باره گام زن

بیارید و آن ترگ و شمشیر من

چو چشمش بران تیزرو برفتاد