دامنم بی تو پر از خون جگر می بایست

هر شبم دل ز فراق تو بسوزد صد بار

باز گویم که: از این سوخته تر می بایست

آستین ز آب دو چشم، این که همی تر گردد

آبرویم ببرد هر نفس این دیده تر

خاک پای تو درین دیده تر می بایست

جانم از تنگی این دل به لب آمد بی تو