با چنین دل غم عشق تو چه در می بایست؟

آبرویم ببرد هر نفس این دیده تر

خاک پای تو درین دیده تر می بایست

جانم از تنگی این دل به لب آمد بی تو

اوحدی را شب هجرت ز نظر نور ببرد

شمع رخسار تو در پیش نظر می بایست

ای دلم برده، مرا بی دل و بی هوش مکن